Tagarchief: stilte

Paape en De Groot presenteren … nog even niets

Het is weer eens zover.
Paape en De Groot hebben plannen voor een nieuw muziektheaterstuk.

Waar het over gaat?
Wel, weer iets over stilte – in navolging van Het grote zwijgen van Paape en De Groot, onze eenmalige-eenakter van vorig jaar.
(Commentaar ‘deskundige’: de stilte was wel erg lang – ik was bang dat het publiek weg zou gaan lopen. Commentaar Paape en De Groot op het commentaar van de deskundige: ah, dan was de stilte dus precies lang genoeg.)

Werktitel: Singing Silence.

Waar en wanneer te zien?
Nog geen idee.

Een stuk… dat ontstaat spontaan.
Dat wil gespeeld worden.
Egoloos theater – de dingen vanzelf laten komen, zonder oordeel – zonder wens – zonder behoefte om jezelf te behagen of het publiek te behagen.
Een uitdaging voor de spelers – een uitdaging voor het publiek.
Soms een beproeving. Vaak heel boeiend en bijzonder.

Later meer!

Advertenties

Klein gedichtje over sociaal gedoe

Sociaal gedoe

Soms zit ik
Als ik in m’n eentje ben
Nóg rekening te houden
Met een ander

Nog eentje dan…

Praat niet in proza tegen mij

Praat niet in proza tegen mij
Praat liever in gedichten
Proza leidt eenvoudig tot een strijd

Of tot alleen maar weer activiteit
Gedichten vragen slechts om stilte

Zo dwingend soms
Zo pijnlijk en direct

Laat ons praten in gedichten, vriend
De pijn, de pijn
Heerlijk! Verdriet!

Openingsgedicht van ‘Waar is de stilte?’

Over tijd

Ik ga niet rennen
Om op tijd te komen
De dag is te kort
En ik ben te traag
Als je me nodig hebt
Wacht dan even
De dag is te kort
En ik ben te traag
Voor een leven vol haast

Als je me nodig hebt
Wacht dan even

[einde gedicht]

Tja… *moment van bezinning*
O ja, voor ik het vergeet te melden: mochten m’n gedichten en observaties je aanspreken, ik ben beschikbaar voor voordrachten, waarin ik overigens – geheel in lijn met het thema van mijn gedichten – veel stil zal zijn. Aan de andere kant, voor je het weet ben ik een stukje voor je aan het zingen.
En voor multidisciplinaire experimenten ben ik ook in.
Mail me op projectenvanalex@gmail.com.

Achterflap ‘Waar is de stilte?’

‘Zwijgen is goed, zowel voor wijzen als voor dwazen.’ Deze uitspraak van Soefi Inayat Khan las ik jaren geleden voor het eerst, en zo eens in de paar weken schiet hij mij te binnen. Nog altijd inspireert hij me tot nieuwe pogingen eens wat vaker mijn mond te houden – en tot een glimlach.

Een oproep tot stilte klinkt je misschien wat vreemd in de oren. Vaker horen we dat we voor onszelf moeten opkomen, onze mening moeten uiten, krachtig en slagvaardig moeten zijn. Toch heeft juist nu het zwijgen, de stilte, ons veel te bieden: een beter kennen van onszelf, meer innerlijke vrede en geduld, en van daaruit meer creativiteit en liefde in ons handelen in de wereld.

Het is de stilte waarin je samen kunt zijn, waarin je je verbonden voelt met jezelf en met de ander, waarin je je geaccepteerd weet. Daarin weet je: ja, alles is zoals het zijn moet.

Waar is de stilte? is mijn poging tot een ‘me uitdrukken’ op een manier die deze stilte oproept en verdiept. Ik bied je deze verzameling taalbeelden aan in de hoop dat ze in jou jouw eigen, prachtige stilte laten weerklinken.

stiltedichteres op zoek naar stilte

De schrijfster op zoek naar stilte

Alexandra de Groot (1964) is psycholoog, schrijver, redacteur en uitvoerend kunstenaar.  Waar is de stilte? bevat een selectie van haar observaties en gedichten uit de periode 2009-2011.

[einde achterflap]

Enfin. Ik vond het eerst wat hoogdravend, maar bij latere lezing bedacht ik dat het wel precies weergaf wat ik wilde zeggen. En wat betreft die ondertiteling…
Ik ben KLAAR met bescheidenheid.  🙂

Boek uit!

Daar istie dan, mijn gedichtenbundel:

Bij alle boekhandels te bestellen voor het luttele bedrag van 15 euro (+ eventuele verzendkosten). Bijvoorbeeld bij Bol.com.
En ook bij mij te bestellen trouwens, via projectenvanalex@gmail.com, voor hetzelfde bedrag.

Wat een vreemd jaar…

Wat een vreemd jaar was het.
In mei gaf ik het nog aan dat ik het druk had.
Maar eigenlijk was het meer dat mijn gezondheid te wensen over liet, en ik geen fut had om m’n blog bij te houden.
In juli werd ik zo ziek dat ik dacht dat m’n laatste uurtje geslagen was.
Maar nu, eind december, lijkt alles zich weer redelijk te settelen.

Andere bijzonderheden dit jaar:

Mijn eerste gedichtenbundel is in druk.
Titel: ‘Waar is de stilte? Gedichten van de stiltedichteres’.

Ik ben lid geworden van de Soefi broeder- en zusterschap, of is het zuster- en broederschap, daar moet ik vanaf wezen. Nu ja, iets van de Universele Soefi Beweging. Dat was een hele stap, aangezien ik nogal een hekel heb van ergens lid van zijn, zeker van iets religieus. En tegenover rituelen sta ik ook nogal sceptisch. Maar wat bleek: op de een of andere manier is het ritueel van erkennen dat allen op aarde mijn broeders en zusters zijn (dus niet alleen mijn mede-soefi’s, wat je misschien zou denken), heel erg prettig. Ik vond dat altijd al, maar zo’n officiële erkenning geeft dit uitgangspunt de waarde die het verdient. En tot mijn verrassing overviel mij enkele dagen daarna het inzicht dat het omgekeerde ook geldt: ik ben de zuster van allen op aarde. Wat een prettige ervaring. Niet dat dat alles rooskleurig maakt natuurlijk…

En verder ben ik (tijdelijk?) gestopt met dansimprovisatie, wel nog druk bezig met zang (vooral in het Genetic Choir, vocal instant composition), en heb ik mij op tekenen en schilderen gestort. Bijzonder vermakelijk dat laatste. Ik kan er natuurlijk geen hout van, maar toch komen er aardige dingen uit. Als ik eens tijd en fut heb, zal ik wat kiekjes maken en posten.

Tot besluit van deze terugblik, wil ik mijn handjevol lezers fijne feestdagen toewensen. Go with the flow in 2012!